Ruhum senin (c.c) elinde hamur misali.
Sen ver aşığına maşukun visali
Hicranlı yüreğe şifa timsali
Gecemin sensin hayali

Var mı ki gözlerin anlattığını anlayacak göz.
Göz bir bahardır ey sözüm deki öz.
Sözlerin deryasında kaybolan bir çift göz
Baharımı sana sakladım içimde ki öz.

Gün geceye varınca, herkes uyuyup sadece ben uyanık kalınca, yalnızca dualar konunca, seni düşünüyorken an ve an;
       Gelmedin…
Su içerken aklıma geldin, yemek yerken de. Yürürken seni hatırladım, otururken seni. Sevgi sözcüklerinde seni buldum, aşk sözcüklerinde aklım sana gitti ama ;
       Gelmedin…

Bir kul için asıl vazife kul olduğunun idrakinde olabilmektir. Kulluk bilincini ruhunda hissedebilmek, dimağında algılayabilmek ve davranışlarıyla tüm varlığını bu uğurda sarf edebilmektir.

Her doğumda bir ölüm, her ölümde bir doğum var. Hüzün bahara sevdalı ve sevda sevdasına sevdalı. Kim der ki kar üşür. Kar yanmıştır bilen yok. Nasıl olur bu. Evet, kar yanmıştır çünkü karı kar yapan aşktır. Aşk yanmak ister. Yanmak hem kaç kez yanmak ister. İşte oda yandı ve yanmanın hükmü ile emir vuku buldu yere düştü. Sen ezeceksin onu ne önemi vardı ki o aşk ile ezilmişti ya. Sen ezsen ne olur ezmesen ne...
Devamını Oku >>

Yine yağmur yağıyor. Yine bulutlar hüzün selinin mürekkebinde, siyahı boyadı gökyüzüne.
Bulutlar baharın sevdasına ön hazırlık yapıyor. İnsan yanılmanın baharında siyah bulutlar çağırıyor.

SORU: Cenab-ı Hakka malûm ve mâruf ünvanıyla bakacak olursan, meçhul ve menkûr olur. Cumlesi ne manaya geliyor?

Öyle yazıyordu gönül ve gönül sözü hep böyle yazdırılıyordu. Bir avuç içi kadar kalbe sığanları yani. Güneşin ay ile yer değiştirdiği vakitler hicranın ateş parçasına boyandığı anlar oluyordu.

Gel  ey gönüller sultanı(c.c) ve aşkın adı.

Sözlerimde ki kafiyeler seninde saklı.

Sen olmadan ise gönlüm hep yaralı.

Bırakma bizi böyle yüreği sevdalı.

Gurubumda gel nazlı hilal.
Gönlümde...
Devamını Oku >>