Dertli Sineler

Bazan ben de bie Necip Fazıl gibi veya bir Cemil Meriç gibi kelimelere ilan-ı harp edesim geliyor. Ama suç onlarda değil. Olmayan kelimelerde...
Bu yüzden ıstılahı çok severim. Çünkü bir sayfalık bir manayı bir kelimede cem edersin. O kelime ile düşünür, o kelime ile fikir ifade edersin.
Ha bir de şiiri severim... Kelimeye gelmeyen hislerini, duygularını bir dörtlüğe dökebilirsin. Çok evliya divanları misaldir mevzuya.

-Necip Fazıl-

Ne hasta bekler sabahı,
Ne taze ölüyü mezar,
Ne de şeytan bir günahı,
Seni beklediğim kadar.

Hasta sabahi bekler mi beklemez mi sorusuna bir altindaki satirda kullandigi olu ifadesi, hastanin olumcul oldugunu aklimiza getirir. Yani olumcul bir hasta icin sabahi beklemek diye bisey yoktur. O her an vakit geldi mi, gelmedi mi endisesi icindedir. Sairin mahbub beklentisindeki helecani ve endiseyi ifade etmek sadedinde bir manayi alir zihnimize tasir bu satir.

durul kalbim

âşk üzre

kurul dergâha

zikreyle

ya hâyy!

tesbihe diz yanılgılarını

soluklan varlık pınarında

dinlen vâhyin parıltılı semâsında

Hiçlere hiç eyledim ben beni.
Gözüm gibi sevdim ben seni(c.c).
Kelamda gizledim ben beni.
Aşk diye sevdim ben seni(c.c).

Hasretim yetti, sildim her şeyi.
Dünya ağır, vuslatın ile sar beni.
Bildim ki her şeyde bir seni.
Körlüğüm sana(c.c) bilirsin beni.

Gözlerim seni arar gönül gözünden.
Hislerim seni söyler aşkın özünden.
Yar dediğim sensin(c.c) sözümden.
Bil ki Ateşim sensin közümden.

Ah benim kadirşinas efendim.
Gözlerim seni arar en sevgilim.
Başka yar istemem canım bildiğim.
Seni(c.c) sevdi bu gönül yar dediğim.