Dertli Sineler

Yedi kat göğü dürüp, aşk diye sundukları gündü...

Acıydı senden önce ve yazıktı gönlüm sen gitmeden önce. Habersiz gelip kurulmak yoktu kalbime, ardına bakmadan gitmekte yoktu kurduğumuz hiçbir hayalde. Gökyüzüne taşınacak, bulutların üstünde bahçeli evimizde yaşayacaktık hatırlasana... Sen bana Mecnun diyecektin, ben sana Züleyha, Varaka gibi yiğit olacaktım ben, Nevbahar gibi güzel olacaktın sen, Tahir gibi bakmak bana, Şirin gibi gülmek sana yakışacaktı... Olmadı, keşke olsaydı...

Sukût imiş asıl erdem
Söz ise gönlün sızısı
Susan mı kazanır her dem
Konuşanda çoktur dil belâsı

Tek yönlü yolların
Belki de en çetini
En büyük zararların
Ölçer derecesini