Dertli Sineler

Kardeşime saplanan kurşunlar üzerine diziyorum lokmalarımı. Lokma lokma giriyor mideme günahlarım. Ağlama minik Filistinli, yutkunamıyorum. Akıtma daha fazla kanını asfalt denen medeniyete, midem bulanıyor. Tiksindiğim sana sıkılan kurşunlar mı, yoksa o kurşunların karşılığında mideme giren haram lokmalar mı bilmiyorum.

Peşinen söylemeliyim “barış” yoktu kalem tuttuğum zaman ve “evde yok” dediler bizdekinin ufağından takke takmış adamlar...

Gitmiş ve bir daha gelmemiş, kendisinden haber alınamamış bunca zamandır. Şurada, işte şurada ellerinde taş tutan çocukların yanında görmüşler en son, elini çocukların başında gezdirmiş, kulaklarına bilinmez şeyler fısıldamış, gitmiş ve bir daha gelmemiş...