Dertli Sineler

Sanma bu sözleri söylüyorum sana,
Nefsimedir herbiri, ağır biraz bana.
Nedir bu soruların? Öğrenipte ne yapacaksın?
Olmazsa amaçların, sen yolda kalacaksın.
Zikrimizdir tevhid, fikrine sokacaksın,
Gelirse bir mülhid, yanından kovacaksın.
Teftiş gerek akla, kalbine bakacaksın
Faydalı olanı sakla, gerisini atacaksın.

Konsantrasyon uzerine olimpiyat calistirdigim yillarda cok dusunmustum. Zira bir calismadan alinacak verim, zekadan daha cok konsantrasyona bagliydi. Lise 1 li yillarimda sanki trans halindeymis gibi ders calisirdik, arkadaslar seslendiginde duymayacak kadar meseleye kilitlenirdik. Ve ogrenmenin muthis hizli olabilecegini o zamanlarda gormustum. Ogrenmek icin bu boyle oldugu gibi herhangi bir isi basarmak icin de mesele aynidir.
Konsantrasyon, koken itibariyle "con-centeration" kelimesinden gelmekte olup, mana itibariyle de "merkezleri cakistirma", odaklanma gibi acilimlari vardir. Bir insanin ne kadar cok farkli alanda mesgaleleri bulunursa, o kadar cok dikkati dagilir. Yani okul ayri bir merkez, hizmet ayri bir merkez, evlilik daha baska bir merkez, yemek ayri bisey, ilim daha baska bir gaye etrafinda vs. oldugu muddetce, insan hakiki konsantrasyonu saglayamaz.