Dertli Sineler

Dünyaya gelirken kimse sormadı; "bu ülkede yaşamak ister misin?" diye. Aklımız yetene değin de fark etmedi hangi ülkede yaşadığım, belki Etiyopya'da tahtalar ile oyuncak yapacak, belki Avrupa'da akülü arabaları beğenmeyecektim, fakat burada doğdum. Babamım adı Davud, benim Mahmud'tu, oyuncaklarım plastik, bisikletim mavi, düşlerim Ankara gibi kasvetliydi. Bayramlarda ben de şeker topladım, mahalle aralarında akşam ezanına kadar arkadaşlarımla oynadım, akşamları erken uyur, öğlene kadar sevdiğim derslere çalışırdım.

'Kaderine razı ol.Gör bak strest neyim kalmaz' dedi yaşlı bir teyze.Ve dinledim soluksuzca atan nefsimi. Haykırarak razı ol, razı ol dedim.