Dertli Sineler

Konsantrasyon uzerine olimpiyat calistirdigim yillarda cok dusunmustum. Zira bir calismadan alinacak verim, zekadan daha cok konsantrasyona bagliydi. Lise 1 li yillarimda sanki trans halindeymis gibi ders calisirdik, arkadaslar seslendiginde duymayacak kadar meseleye kilitlenirdik. Ve ogrenmenin muthis hizli olabilecegini o zamanlarda gormustum. Ogrenmek icin bu boyle oldugu gibi herhangi bir isi basarmak icin de mesele aynidir.
Konsantrasyon, koken itibariyle "con-centeration" kelimesinden gelmekte olup, mana itibariyle de "merkezleri cakistirma", odaklanma gibi acilimlari vardir. Bir insanin ne kadar cok farkli alanda mesgaleleri bulunursa, o kadar cok dikkati dagilir. Yani okul ayri bir merkez, hizmet ayri bir merkez, evlilik daha baska bir merkez, yemek ayri bisey, ilim daha baska bir gaye etrafinda vs. oldugu muddetce, insan hakiki konsantrasyonu saglayamaz.

Bediüzzaman hazretleri der ki: "beşeriyetin en büyük makamı, iman-ı billâh içindeki marifetullahtır. " 20. Mektub

Marifetullaha ulaşmaya belki en büyük vesile olan tefekkür ameliyesi, elbetteki bir vasıtaya ve malzemeye ihtiyaç duyar. İman-ı billahtan sonra akleden bir kalp bu tefekkürün vasıtası iken, enfüsi (iç) ve afaki (dış) malumatlar da bu ameliyenin malzemeleridir.
Bilimin gayesi denilince bir kısım insanlar kainatı anlamaya çalışmak derken, diğer bir kısım insanlar da Kainatı anlamlandırarak Allah'ın isimlerini ve sıfatlarını anlamaya çalışmak olarak tanımlarlar. Burada dikkat edilmesi gereken bir husus, bilimdeki buluş ve keşiflerin sadece insandaki hayret hisleri saikası ile Cenab-ı Hakkın varlığına birer delil olarak gösterilmesi ve kullanılması bilimden nasibin yeterince olmamasına işaret etmesidir.