Dertli Sineler

Başını bir gayeye satmış kahraman gibi
Etinle kemiğinle sokakların malısın.
Kurulup şiltesine bir tahtırevan gibi
Sonsuz mesafelerin üstünden aşmalısın.

(İnsanın içindeki kahramanlık hisslerine bir hitaptır. Burda kaldırımlar, Necip Fazıl'ın zamanında davaya sahip çıkan çok insan olmadığı için yalnızlık hissi içinde hareketi, hizmeti temsil ediyor. (Gerçi şimdi de yalnız sayılırız). Kahraman odur ki davası uğruna kendinden de vazgeçip kendini tamamen hizmete vakfeder. )

-Necip Fazıl-

Ne hasta bekler sabahı,
Ne taze ölüyü mezar,
Ne de şeytan bir günahı,
Seni beklediğim kadar.

Hasta sabahi bekler mi beklemez mi sorusuna bir altindaki satirda kullandigi olu ifadesi, hastanin olumcul oldugunu aklimiza getirir. Yani olumcul bir hasta icin sabahi beklemek diye bisey yoktur. O her an vakit geldi mi, gelmedi mi endisesi icindedir. Sairin mahbub beklentisindeki helecani ve endiseyi ifade etmek sadedinde bir manayi alir zihnimize tasir bu satir.

Ben o kutsî nefesin üflediği kamışım;
Ses onun,ben imzamı atmışım,atmamışım;

Necip Fazıl

Bu dizeyle sayfalar dolusu bir tefekküre namzet oldum.Yazımın öncesinde alıntıladığım bu dize; bezginleşmiş ruhuma bir dinginlik,kalemi tekrar elime almama sebep,tefekkür atlasında seyahat etmeme de vesile olmuştur.