Dertli Sineler

Vareden'in adıyla insanlığa inen Nur
Bir gece yansıyınca kente Sibir dağından
Toprağı kirlerinden arındırır bir yağmur
Kutlu bir zaferdir bu ebabil dudağından
Rahmet vadilerinden boşanır ab-ı hayat
En müstesna doğuşa hamiledir kainat

Yine yağmur yağıyor. Yine bulutlar hüzün selinin mürekkebinde, siyahı boyadı gökyüzüne.
Bulutlar baharın sevdasına ön hazırlık yapıyor. İnsan yanılmanın baharında siyah bulutlar çağırıyor.

Bugünün sevdasında bir baharı daha bitirdi gönül. Ve cumaydıya ve Sana aşktıya. Öylesine dalmışken ben ve deniz dışında vurgun yemişken ben… Ve Sendin baharın solan yüzünde açan kır çiçeğim(c.c) sevda rengim ve ey sevgili Rabbim(c.c)

Bir hüzün çökmüştü yüreğine.
Artık bahar bitmiş son olanın son baharı gelmişti.
Eylülün yanağına damlayan bir damla yağmurda gizlemişti kendini.
Ey ruhun şifası(c.c) gel ki gönlüm meltemini bulsun.
Esişin dem buldursun.
Yanağında rüzgârın izi olsun.
Gönlün baharın sevdasında yok olsun.

Yağmurun hücresinde gizli bir yarayım.
Bakışlarım dalmış öteye zordayım.
Bu hale bilmem ne kadar dayanırım.
Sensin şifa (c.c) her şeyi sende bulmalıyım.