Dertli Sineler

Birden düşünmeye başladı. Zaman kötüydü yani şu yolda onu koruyacak kimi vardı. Düşündü evet dua okumalıydı. Okuduktan sonra yine düşüncelere daldı. Karanlık karanlık karanlık sen nesin ? Sen kimsin ? Senin hükmün ne ? Peki sen kimden korkarsın ? Yoksa senin kabusunda güneş mi ? Senin hükmünü  birtek o'mu kaldırır? Bağırsam sana beni duyar mısın ? Sonra acziyet'inin ne büyük olduğunu anladı. Yani rabbi ışığını alsa zulmetler içindeymiş meğer . Göz karanlıkta hükmünü yitirmekte idi . Ve dedi sen bile bana karanlıkta ihanet diyorsun. Ve küçük bir ses bile kalbinin hızlı hızlı atmasına neden oluyordu. Ve dedi sende mi gözüm gibi ihanettesin . Evet yol sanki uzuyordu . Ama yeni bir öğretmeni keşfetmesine vesile olmuştu "karanlık" evet doğru duydunuz karanlık. Bir kez daha ve aslında her defasında Onun (c.c) karşısındaki acizliğini anlıyordu. Yani gecenin karanlığında onu Allah'dan başka koruyacak , kollayacak yoktu. Işık mı oda nedir. Eğer rabbin ışığı olmasa göz görse ne olur, kulak duysa ne olur , kalp atsa ne olur , diz tutsa ne olur . Öğretmen yine çok şey öğretmişti.

Biz bildik ki sokak karanlık olsa geçer , yara olsa (bazıları) kapanır, kuraklık olsa yeşerir. Ama asıl olan, o zulmet kalbe doğmasın. Zira o karanlıktır ki zifiridir. Peki kalbin karanlığı neydi o halde ? Kalb'in, fıtrat'ın geriğine aykırı hareketi onun zulmeti olacaktı. Peki fıtrat'ın gereği neydi ? Allah Allah Allah başka ne olabilir ki . Ve daha öncede söyledim sanırım "gözlerini kapatan kendine karanlık yapar." sen fıtratını inkara çalışsanda ,o Onu (c.c) söyleyecek , o'nu isteyecektir. Lütfen yüreğimiz sızlasın . Sızlasında rabbim bize acısın ve Ona (c.c) kör aşılar olabilelim .

Ne olur rabbim güzcüm yok ,liyakatımda yok . Gün geldi yalnız kaldık ve aslında hep yalnızdıkya ve o anlarda sadece ve sadece sen vardın/varsın. Gece'nin zifiri karanlığında gecemi aydınlatan sen vardın, gönlümü kırdılar sen vardın, , herkes gitti ve sen vardın, üzdüler, iyi niyeti suistimal ettiler sen vardın, Allah kelamından rahatsız oldular sen vardın, tutamadığım gözyaşlarımda sen varsın Allah'ım sen benim herşeyimsin ne olur yalnız bırakma . Konuşsam duyan sen oldun, gözyaşımı silen sen oldun, merhamet eden sen oldun. Senden başka kimden ne isterim ki ve kim ne verebilir bana /bize . Beni dünyadada ve ukbada terk etmeyecek yalnız sen varsın. Bizim muhtaçlığımız, açlığımız sana'dır. Sen yalnız bırakırsan ortada perme perişan kalırız . Bildik ki herkes gidiyor , vefasızlık ediyor birtek sen ve yalnız sen yalnız bırakmıyorsun .

Sana aşık olmak benim boynumun borcudur.

Arzuları için yaşayan değil , arzulanan (Allah) için yaşayanlar olmak diğiyle ...