Dertli Sineler

Çocuk gibiydi adeta. Yürümeye devam ediyor bir yandan da düşünüyordu. Ah efendim(s.a.v) bu güzellikler senin hürmetine. Sen geldin âlem nurlandı, sen geldin hak yerini buldu, sen geldin aşk yerini buldu. Seni anlayamadık fahri kâinat anlayamadık ve anlatamadık. Şimdi şimdi şu gözümden inen yaşlarla seni (s.a.v) arıyorum. Delin oldum divanen oldum elimdeki kırmızı gül ile sarhoşun oldum. Ah efendim bu kırmızı gülü sana aldım. Gül diye aldım sen diye aldım.

Gözlerinden süzülen yaşlar ile ve insanların garip bakışları ile yol boyunca yürürken birden eline gülün dikeni batar. Eli kanamaya başlar. Elinden akan kana aldırış etmeden yürümeye ve düşünemeye devam ediyordu. Güler gülü sen öyle bir güldün ki senin dikenin dahi yoktu. Sen can acıtan değil cana can katandın. Sen okşardın, sen severdin, sen şefkat abidesi idin. Leyla mecnun ne idi şimdi. Sen vardın. Aşkın şafağındaki doruk Senin adın .Kalbinin güzelliği yüzünde mana buluyor, Sana bakan herkes kendini sende buluyordu.

Zaman hızla akıp gitmiş akşam olmuştu. O bir parkın bankında elindeki gülü, gönlünde ki hüznü ve gözündeki yaşı ile bekliyordu. Ve şimdi gelsen. Sende bana ait bir gül varmış desen. Ve ben ne yapardım o zaman. Evet, eğilirdim ve o mübarek ellerine yapışırdım hıçkırıklar ile. Ne olur beni bırakma beni de al yanına. Buralarda bırakma garip koma. Kimsesizim sensizlik içimde kor bir ateş sönmez ki söndüremem ki. Yatkında öyle gittin. Yandım da öyle geldim.

Dünyanın sahteliklerinden yoruldum. Sensizlikten yoruldum. Artık ne takatim var nede liyakatim. Kalem yorgun, gönül yorgun, söz yorgun, gözyaşı yorgun ve yüz solgun. Sana (s.a.v) bakmayan gözlerim elbet yorgun olacak, seni göremeyen yüzüm elbet solgun olacak. Allah şahidim Senin götürdüğün her yere giderim. Sen istersen her şeyi ve herkesi geride bırakırım. Yok ki dünya gözümde sen vardın dünyamın özünde. Beni gülümle yalnız koyma buralarda.

Tam o anda bir el omzuna dokunur. Bu arkadaşı Ahmet’tir. Hadi ezan okunacak camiye gidelim bugün kandil biliyorsun. Oysa o omzuna dokunan elin onun eli olmasını ne çok arzu etmişti. Camiye doğru giderken o yine içinden Ah Efendim (s.a.v) gözümüm nuru, gönlümün dermanı Seninle buluşmamız yine başka bahara mı kaldı.  Bekliyorum bekleyeceğim. Hemde hasretle, hürmetle, aşk ile muhabbet ile, eğik bir baş ile bekleyeceğim.

Gül yüzlüm diyemem gülden de güzelsin. Nur yüzlüm diyemem nurdan da aydınlık yüzlüm. Seni seviyorum bekleyeceğim bekleyeceğim bekleyeceğim bekleyeceğim. Bana beklemek yakışsa da Sana gelmek ne yakışır. 

Nihayet eve gelmişti. Dualar etmiş gözyaşından bir okyanus yapmıştı. Sabaha karşı yatağına uzanmış ve elindeki kırmızı gülü ile kalakalmıştı. Sonra uykuya daldı. Ezanın sesi ile birden irkilmiş ve uyanmıştı. Ama ama oda nedir! Elinde ki gülü yoktu. Ağlıyor ağlıyor ağlıyordu. Gülün sahibi gülünü almaya icabet etmiş yüreğinin saçlarını okşayarak gitmişti.