Dertli Sineler

Anne: Hayır yavrum sen büyümedin ve hiç büyümeyeceksin

Çocuk: Bana uzanan başka eller var bırak birazda onların elerini tutayım.

Anne: Yavrum başka eler hüzün getirir, kalbine matem getirir, duygularına sitem getirir. Onlar bırakmak için tutar.

Çocuk: Ama anne çok az kalacağım fazla durmam ne olur biraz oynayayım

Anne: Yavrum az dersin sonra biraz daha sonra biraz daha dersin ardında beni de kendini de orada unutur bir daha geri gelmesin.

Çocuk: Anne ellerinde ki oyuncaklar ne güzel baksana. Bende biri ile oynasam olmaz mı?

Anne: Ah benim divane yavrum. Oyuncaklar lezzet gidince elem verenler, kurdun giydiği post onlar. Onlarla oynayamazsın onlar senle oynar. Eline alsan yüreğin yanar,  bıraksan eline yapışır. Ben sana oyuncakların da oyunlarında en güzelini öğreteceğim.

Çocuk: Ama ben onları istiyorum

Anne: İstersin elbet dışı yakar seni ama içini bilmesin



Çocuk: Anne içimden bir ses oyna diyor

Anne: Ah be yavrum der tabi. Hiç rahat bırakmaz ki seni. Ruh’unu mengenelere verir. Bir şey olmaz der bir kere der,  güzel der, hoşuna gidecek der. Der demesine de sonra görünen o bahçede ki ağaçlar zakkum. Çimenler kaktüs. Güneş ateşin. O meyve zehrin o şelale kuru bir çöl aslında. Elimi bırakmazsan seni bahçelerin en güzeline götüreceğim

Çocuk: Anne o bahçe uzak mı?

Anne: O sana bağlı yavrum. Bazen yorulacaksın, gücüm kalmadı diyeceksin, tükendim, bittim diyeceksin. Ama sen yılmayacaksın. Hep o bahçeyi ve o bahçenin sahibini düşüneceksin.

Çocuk: Bahçenin sahibini anlatır mısın anne?

Anne: O merhamet, O şefkat, O bağışlayan, O rızık veren, O ballar balı, O yüreğin felahı, O her şey, O en güzel ve O sevgili dediğim kalbi’min padişahıdır. İstemeden verdi sana, çağırmadan duydu seni, merhamet diledin affetti seni ve O seni sevdi. Aşk denince akla elen Oyudu. Ruh şifasını onunla bulurdu. Her şeyi ebediyete kilitledi O benim her şeyimdi.

Çocuk:   Anne beni Ona hemen götürür müsün? Nasıl gidilir Ona

Anne: Aşk ile gidilir oraya, muhabbet ile gidilir, her şeyden geçmiş olarak gidilir, Onu vuslat bilerek gidilir, yüreğin en güzel yerini Ona vermiş olarak gidilir, adamış bir ruh ile gidilir. Ama sen iste O zaten seni bulur. O isterse yokuşlar düz olur. Engeller hoş bir bakış olur. Sarp kayalar sana yol olur. Cefan sefan olur. Gecen aydınlık , yüzün ak pak olur.

Çocuk: Anne bir dakika geliyorum