Dertli Sineler

Asr-ı Saadette aşk sadece Allah'a(c.c.) ve Resul'üne(sav) duyulan bir duygu iken, zamanla insanlar gibi değişime uğradı. Şimdilerde değişime uğrayacak bir tarafınında kaldığı söylenemez. Lise sıralarına düşen; "aşkım, cicim hatta zuzum" gibi lafızlarla zikredilen, duygu belirtisinden çok; gösteriş, egosal rahatlık ve yasakların getirdiği arzuhallerin yaşanma isteğine dönüşen duygu ne aşk olabilir, nede sevda!

Yüreğimizin sesi. Yaratılana bahşedilmiş en güzel hediyelerden bir tanesidir sevmek.  Belki de anlatamadığımız, tarif edemediğimiz tek duygudur. İkinci bir adı yoktur sözlük hanemizde. Adına şiirler yazılan, türküler yakılan duygudur sevmek. Sevgi, ruhumuzu kuşatan iksirdir.

Bilmezler bu sokağın çıkmaz sokak olduğunu. Yüreğin burkup nasıl vurulduğunu. Vurgundan bir beden çıkar. Ötelerde ten çıkar. Tene can gerek, cana sen (c.c) gerek. Hayran bakışa bir secde gerek. Savrulan küle rüzgâr gerek. Yollar bitmezmiş meğer. Kalbin kıran bilmezmiş meğer. Bilse de sözün söylemezmiş meğer.
Kör göze sen(c.c) bildim. Seni (c.c) öze göz bildim. Bildiğimde hep seni(c.c) sevdim. Sevdiğimi yalnız sen(c.c) bildin. Yorgun bedenim hicranda şimdi. Ağlasa duyan olmazmış ki. Sözün söylese bakışlar kanmazmış ki. Hayalde artık avutmazmış ki.

Sevene bir, sevilmeyi hak edene her gün bayram...

Neye benziyordu aşk? ...katı değildi öyle olsa her bedene girmezdi, galiba girdiği bedenin şekline bürünen bir şeydi, su gibi...

Uzaklarda, çok uzaklarda ineğe tanrı diye inanan biri dahi aşktan söz edebiliyorsa; kara kıtanın, kendi kara bahtı kara insanları dahi “aşk” diyorsa ve bembeyaz dişleriyle tebessüm edebiliyorsa; aristokratı Juliet için şiir yazıyor, köylüsü Şirin’i bağlamasında yaşatıyorsa; sınıf, dil, din, ırk, şöhret, para, pul hiçbir şey engel değildi aşka ve âşık olmaya, bir ihtimal âşık olunmaya...

Yasam,mi anilarin..Anilar,mi yasamin.
Sevgimiz dipsiz bir umman..
Bizdedir tüm sizilar..
Bizim,kisi fukara yazgisidir babam..

Birkez yagmaya görsün..
Kafayi bize tutar zehri kasvet aksamlar..
Imza,mi basmisiz ne,ortasi yok bize..
Bizde mevsim ya kistir,ya sonbahar..

Susmaların sabahında sessiz bakışların ürkek çocuğu gibi ağlıyorum.
Uzaklardan belki yamaçlardan kıyılara düştüm.
Son bakışların ağlamalarında, son damlanın yüzden inen hüznüyüm.
Düşler sokağındaki hıçkırıkların boğduğu eskimiş bir yüzüm

Düşlerden geldim Sana. Belki ürkek, belki ağlayarak ama düşlerden geldim sana(c.c). Düşlerin çelme takıp düşürdüğü ağlayan yüz,  ben ki yırtıkların ayıpladığı göz.

Yazmaktan maksadimiz muhabbettir. Muhabbet madem ki su kainatin bir yaratilis sebebidir, bizim dahi yazdiklarimiz kainata dagilmis muhabbeti Sahibine tevcih ettirmektir. Kalp kucuk olsa da kapasitesi buyuktur, kainati istila edebilecek muhabbet potansiyeli o ufacik kalpte mevcuttur.

Niye sever insan dersek, kalbin bir amelini akildan sormus oluruz. Ama sebebsiz de degildir sevgi. Birseyde gorulen Cemal ve Kemal lizatihi sevilir. Yani guzellik ve tamlik, olgunluk, kusursuzluk neyde bulunursa ve gorulurse o sey kendisini sevdirir.

İfadelerde bazı gizli şeyler vardır lale lale mi kelebek kelebek mi dikkat edilmesini rica ediyorum. Zira sadece aşk hikayesi gibi bakılırsa bizim yazdığımız vakit sizin okuduğunuz vakit ziyan olur.

Kocaman dünyada kücücük bir yeri varmis kelebegin.  Herkes onun renklerine hayran kalirmis. Renkli kelebek  ise sadece beyaz bir laleden baskasini gözü görmezmis

Evet, ama kimse bilemezmiş ki o kelebek o lalede ne buldu. Başkaları renklere hayran yani dışın süsüne hayran. O(kelebek) ise için süsüne hayranmış. Ama kimseler bilmezmiş bunu.