Dertli Sineler

Öyle bir kelime ki vurdu yine bir yerlerden ki o gönüldür. Daldık uzakları ki o  ömürdür. O kelimeyi söylemiyorum ama gittik bir yere ve bir daha gelemez olduk.

"ben kendime sır oldum" Evet sır oldum. Bulunmayacak, bulunduğunda onmacayak kadar kayboldum. İsmim, cismini terk-i diyar eyledi. DEMİŞTİM gönlü  aşk pazarında üç kuruşa sattım. Sahibim ileyim. Lakin sahibim kaybol,  bende yok ol dedi. Bende beni beni benden geçirende erittim.

Yorgun yüreğim hicran da şimdi.
Vuslatının delisiyim ezelden beri.
Yar diye seni (c.c) bildim kim ne bilsin beni.
Tek seni bildim yüreğin asıl sahibi.

Birgün öleceğim ,birgün öleceğiz birgün bedenim çürüyecek ,birgün bedenimiz çürüyecek, birgün kemik yığını olacağım, birgün kemik yığını olacağız. İçiniz bir garip oldu değil mi? Ama ben birşeyi biliyorum ki ruh eğer ONA (C.C) kul olmamışsa ,aşk ile bağlanmamışsa yaşamış bir bedenden bahsetmek ne mümkün. Beden çürüyecek aslına yani toprağa geri dönecektir.

Ey çürüyen bedenlere tekrar can verecek olan ALLAH'IM ve sevgili ALLAH'IM bir et parçası olmaktan kurtulması sadece senin sevginle olacak şu kalbi ve kalpleri SANA döndür. Dünya bir oyun ve oyalanma yeri diye ifade eden KİTABULLAH ne güzel ifade etmiştir. Diliyorum ki ALLAH'DAN bu oyun ve oyalanma meydanında bizlerin yalancı oyuncaklarla ve yalandan oyalanmalarla meşgul olmasına izin vermesin .

Namahrem eller dolaşmakta düşlerimde, yazıma düşen her yazgı meçhul düşüncelerde...

Yasadışı sözler, kanundışı sevmeler; susma hakkına sahibim çok konuşuyormuş gibi, konuşma hakkına sahibim susmaya hacet varmış gibi...

Oysa ne güzel şeyler söylemişlerdi hayat hakkında...

Her şeye rağmen diyordu dertleri ciğerlerine çeken adam... Her şeye rağmen diyordu elleri buruş buruş tebessüm eden bir dede... Her şeye rağmen diyordu eski mektupları karıştıran gözü yaşlı bir teyze...