Dertli Sineler

Zaten içinde ortak bir Yaradan(c.c.) sevgisi olmayan aşktan, ne fayda gelir dünyaya!

Hiçbiri Ferhat'ın, Mecnun'un, Kerem'in hırsına; Şirin'in, Leyla'nın, Aslı'nın sadakatine benzemiyor.

Gibi durumlar. Oysa bize validelerimizin(bu konularda daha rahat konuşuldukları için) aşkın heves olmadığını, bırak el ele gelmeyi gözleri bile sakınmanın gerekliliğini, lezzetin sadece ortak sevgi ile dillenebileceğini, o ortak sevginin ise o duyguları yaşamayı nasip eden Allah'a(c.c.) sevgi olması vurgusunu/dersini vermeleri gerekirdi. Mecnun, Leyla'nın çelimsiz vücudu, kara kaşı ve kuru yüzüne vurulmadı, bunu idrak etmek gerekir. Sms aşıkları, 'çok nobran oldun Mert' diyalogları millennium aşkları olsa gerek. Bu çiftlerin evliliğide millennium evliliği(Tıpkı yukarıda olduğu gibi).

Mecnun, Leyla'ya mektup yazmak istedi; ''Hayalin gözümde, ismin dilimde, zikrin kalbimde. Nereye mektup yazayım?'' dedi. -Ayine

Oysa günümüzde yaşasa, her yüklendiğinde bir o kadar sms hediyesiyle, sabaha kadar mesajlaşabilirdi. Bir söz söylemek için sahraları ve dağları aşmak zorunda kalmazdı. Ama yinede Mecnun günümüzde yaşasa, yine aşılacak dağları arardı.

Artık sadece gülümseme ve acıma hissi doğmalı, bu aşk piyeslerinde oynayan ikişerli oyunculara, niyeti evlilik olmayan aşk oyunlarına. Adı vakit geçirme, heves giderme olduğu halde o güzel ismi kirletenlere sadece acımak ve dua etmek gerekir. O ismi kirlettiler, 'aşk' nerden gelir bileniniz var mı bilmem? İskender Pala'nın kitabında geçen şu güzel sözleri aktardığımda, eminim tamamına erer bu üç harfli hüner.  (...)

"Şimdi Ayın, Şın ve Kaf’ları çıkardılar elif belerden de sensizliğin mektebinde bir sabra mıhladılar bizi elif’lerle he’lerden."

Bu cümle ile ne kadar güzelleşior o üç harfli kelime, birde açıklığın edep sayıldığı medyada ne anlamda kullanılmakta. (X aşkım, W aşkım..)

Tesettür risalesinin, ikinci hikmetinde Bediüzzaman(ks) çok güzel bir vurguya temas etmiş, sevginin, aşkın ancak diyanet noktası ile olabileceği hikmetini öğretmiştir;
"Şer'an koca, karıya küfüv olmalı, yâni birbirine münasib olmalı. Bu küfüv ve denk olmak, en mühimmi diyanet noktasındadır. Ne mutlu o kocaya ki; kadınının diyanetine bakıp taklid eder, refikasını hayat-ı ebediyede kaybetmemek için mütedeyyin olur.
Bahtiyardır o kadın ki; kocasının diyanetine bakıp "ebedî arkadaşımı kaybetmeyeyim" diye takvaya girer.

Veyl o erkeğe ki; sâliha kadınını ebedî kaybettirecek olan sefahete girer. Ne bedbahttır o kadın ki; müttaki kocasını taklid etmez, o mübarek ebedî arkadaşını kaybeder.
Binler veyl o iki bedbaht zevc ve zevceye ki; birbirinin fıskını ve sefahetini taklid ediyorlar. Birbirine ateşe atılmasında yardım ediyorlar!.."

En basit su tüketiminde bile, biz(ümmetin)e dini öğretileri uygulamayı öğütleyen Efendimiz(sav), hayatımızın üçte birini etkileyecek ve Âhiret yoldaşı olacak zevc ve zevce seçme konusunda da aynı hassasiyeti göstermemizi, kendi manevi hayatı ile aşı misali aşılamakta. İnşâAllah bu hassasiyeti hayatımıza yansıtır, Ahir Zamanda en çok zedelenecek bu müesseseyi inancımıza yakışır şekilde, Ûkba'da yoldaşımızı belirler nitelikle kurarız.

Saygı ve muhabbet ile. Bîçâre kardeşiniz Mahmud.