Dertli Sineler

Öğrenmek neydi? Bir mevsimi daha devirmek mi? Yoksa mevsimlerde devrilmek mi?

Kalmaz kararım söylemez dilim. Yokluğun için de kaybolan varlığın dizüstü çökmüş bakışlarında gizli tüm hıçkırıklar.

Neydi yüreğin dizginini elinden bıraktıran ve meydi yüreği böyle avutan. Diller kelamını kafesli bakışlarda bulmuşsa madem. Varsın bakışlar kelepçeli kalsın hapsinde sabahın.

Kelimeler düşler düşünde iç çekerken yalnız adımların kaldırımı olmak düştü düşlerin beyazına. Beyaz atın ayak seslerinde ruhun sancıları var.

Düşler ülkesinden gelinir mi yanız adımların kanatlarında ki ses ve belki ağlayan ses.

Kelimenin kafiyesi heceler değildir her zaman manadır heceyi kafiyeli yapan.

Kaldırma kuvvetinin kaldıramayacağı şey sensizlik(c.c)  mi ?Bir elmamıydı dünyaya evet var dedirten.

Muamma içre bakışların serencamın da kör düğüm olmuş bir ayak izleri var. Her ayak izinde kaybolmaya ağıtlı bir beden var. Konuşmak yersiz, gözlerin her cümlede iç yakan izi var.

Kör bir bakışın dünyasında hapse razılık var. Benlerden bir beden olmaya yol var. Tek bir ses tek bir nefes olmak var. Olmamanın kuytusunda olmanın sessiz sesi var.

Zor bu diyarda evsiz barksız olmak. Zor her nefeste hasret solumak. Demek belki elimde ki ekmek hala taze ve hala sıcak. Bir lokmanın tadında ne sen kalır ne seni sensizleştiren  .

Gönül hapsinde kelepçeli olana mahkum muhkemdir ezelden ebede.

Uzaklık manası ne yer ne zaman belki gönüldür onu mesafeli kılan.

Hayatın süzgecinde süzgece takılanlar alta geçen midir üstte kalan mıdır kimbilir. Un elenince alt kısımda kalan alınır üsttekiler atılır.

Manadan azalı olmak dilemez çaresizlik.

Hak Teala kalp atışlarında bir cennet gizlemiştir. Her atışında bir kainatın ayak izleri vardır.

Ummanda katre sevdası dahi gönül özünden sevda gerektirir. Özlüğün birliğinde dermanın yaranın özünde gizli olduğu gerçeği ile olabilmek duası ile…