Dertli Sineler

Öyle bir kelime ki vurdu yine bir yerlerden ki o gönüldür. Daldık uzakları ki o  ömürdür. O kelimeyi söylemiyorum ama gittik bir yere ve bir daha gelemez olduk.

"ben kendime sır oldum" Evet sır oldum. Bulunmayacak, bulunduğunda onmacayak kadar kayboldum. İsmim, cismini terk-i diyar eyledi. DEMİŞTİM gönlü  aşk pazarında üç kuruşa sattım. Sahibim ileyim. Lakin sahibim kaybol,  bende yok ol dedi. Bende beni beni benden geçirende erittim.

İliklere ilmik ilmik dokunur ruhi ilahi
Ve sen beden elbisesinden yavaş yavaş çıkarsın.
Ruhuna dokunan nur ılık ılık gezinir fani bedeninde.
Artık ruh tekdir.
Secden ruhunun sayfalarını satır satır okur.
Yanlışları bir bir düzeltir.

Gönül sarayımdaki nadide gül
Ey bülbülü dize getiren gül

Hayal kurmak, hatıraymış gibi
Senle oturmuş, Senle kalkmış gibi

Yorgun yüreğim hicran da şimdi.
Vuslatının delisiyim ezelden beri.
Yar diye seni (c.c) bildim kim ne bilsin beni.
Tek seni bildim yüreğin asıl sahibi.

Son şafağın aydınlığında gizledim beni.
Beni bilene sözümdür O’dur ebedi.
Dildeki sevgili öteden beri O idi.
Öylede kaldı bunu söyleyen kalp idi.

YAR DİLİNDEN YAR ANLAR.
SÖZÜN ÖZÜNDEN BİLEN ANLAR
GÖZLERİ AŞK MÜHRÜNE VEREN ANLAR
HİCRANI GECEYİ BİLEN ANLAR.

Vefa ömrün saçlarına düşen aktır. Dert ile dermanı kardeş bilmektir. Yar dilinden ASK’TIR vefa. Ömrün baharında sonbaharın rüzgârına gönül iklimi ile seyahattir vefa.
Vefa gönle gerekir. Gönlün deruni kıyılarında seferin soğuğuna aldırmadan seri yere vermektir. Ahde vefa ancak ince bir ruh iledir. Vereni unutmama verilene razı olma.

Zehir miydi beni böyle sarhoş eden.

Deli olmak zehir içince mi başlardı.

Zehir neydi?

Bal mıydı zehri hükümsüz kılan.

Yakamoz yamaçlarda dalgalar adını sayıklar her anımda.
Ve sözlerim kıyıların aldanmış yankıları.
Gözlerim zifiri karanlıklar seyranı.
Sana köle olmak özgürlünde doğdu bakışlarım.

Deniz içre aşk ile kala kalmıştı o kerem bakışlarda.
Bir tufanın aşk ekseninde savrulan ve belki kavrulan hali ile gelmişti.
Neresiydi burası. Aşk diyarıydı burası.
Burada komşun hüzün olur, hicran olur, gözyaşı olur.
Belki son demde şafağa inen bir tebessüm olur.
Evin viran, kalbin talan ruhun ise tarumar olur.