Etikete göre gösterilen ögeler: vuslat

Dertli Sineler

DUA DUA ELLER KARINCALANMIŞ

Allahım!

Kur'ân'ı, bizim için, onu yazan ve benzerleri için, her türlü hastalıktan şifâ, bize ve onlara hem dünyada, hem de âhirette dost, dünyada yoldaş, kabirde arkadaş, Kıyâmette şefaatçi, Sırat üzerinde nur, Cehenneme karşı perde ve örtü, Cennette arkadaş ve bütün hayırlara bizi sevk eden rehber ve önder kıl. Bunu fazlın, cömertliğin, keremin ve rahmetinle yap ey merhametlilerin en merhametlisi ve ey bütün cömertlerden daha cömert olan!

Duâmızı kabul buyur.


A+ R A-

Öldür ölümü

Perşembe, 03 Şubat 2011 12:33 Yayınlandığı yer MAKALE

Evet, insan sonsuza taliptir. İnsan fanidir ama bakiye ister. Sözgelimi sana deseler şu meyve sadece şu ayda yetişir, tadı güzeldir.  Fakat yedikten sonra midene rahatsızlık verebilir. Ama şu meyve her mevsim yetişir tadı diğerinden çok daha güzeldir.  Bu meyve midene de şifadır. Sen hangisini seçersen sana onu vereceğiz. Akl-ı selim her insan'ın cevabı elbette aynı olacaktır.

Hep sevenleri üz be dünya!

Salı, 25 Ocak 2011 18:18 Yayınlandığı yer MAKALE

Doğru ya bulutlar ağlamazmış…

Kandırılmışız yıllarca, oysa bulutlar anlamaz, bize üzüldükleri için ağlamazmış…

Aldırmazlarmış yaşadıklarımıza; köşe başında dilenen teyze, babası olmadığı için şeker alamayan çocuk, âşkına kavuşamayan adam ya da evladını kaybeden anne ilgilendirmezmiş onları…

Sürgünün hüznü

Çarşamba, 19 Ocak 2011 11:28 Yayınlandığı yer ÖZGÜN YAZI

Sürgünlüğüm o şehrin sokaklarında başladı. Issızdı sakin ve hüzün doluydu. Ve ayaklarım yorgun, hislerim tutkundu. Yarım kalmış bir hikâyenin ayak izleri şehrin caddelerinde dolanıyor Aşkın nefesini arıyordu. Her adım bir soluk, her soluk bir adım oluyordu. Yangın ötelerle buutluydu.

Keremin sevdasını bilmek sevdasında değildik. Amma Kerem keremdi de biz ne idik. Yanmanın yakılmanın belki bu sokaklarda olmanın hükmü neydi. Deliliği arkadan bağlanan gömlek mi sayarsın. Ya ben, ya ben neyim o zaman. Deliliğinde divanesi miyim? Körlük neydi ki? Eğer körlük senden (c.c) gayrisini görememekse varsın kör desinler, seni(c.c) sevmek deli gömleği giymekse varsın giydirsinler. Ne çıkar sonu vuslat olan bir baharın ötesine vurgunuz ya. Görmeyin beni, kimseler bilmesin halimi. Sormayın ötesini. Karanlığın yüzüne bir tebessüm kondur hadi. Rengini aşkta soldur hadi. Yüreğini Onda(c.c) buldur hadi.

Ateş ve kar

Pazartesi, 03 Ocak 2011 10:02 Yayınlandığı yer ÖZGÜN YAZI

Her doğumda bir ölüm, her ölümde bir doğum var. Hüzün bahara sevdalı ve sevda sevdasına sevdalı. Kim der ki kar üşür. Kar yanmıştır bilen yok. Nasıl olur bu. Evet, kar yanmıştır çünkü karı kar yapan aşktır. Aşk yanmak ister. Yanmak hem kaç kez yanmak ister. İşte oda yandı ve yanmanın hükmü ile emir vuku buldu yere düştü. Sen ezeceksin onu ne önemi vardı ki o aşk ile ezilmişti ya. Sen ezsen ne olur ezmesen ne olur. O öyle nazlı nazlı süzülürken göklerden bir bakış attın mı o düşme sevdasına.

Sözlerim son günlerde yetim . Yetim masumluğunda öksüz . Hislerim okyanus derinliğinde vurgun yemiş. Merhem istemez çaresi mermemsiz. Merhem ise çaresiz.

Her insanın bir ideali olmalı geceleri başını okşadığı. İnsanın bir ideali olmalı gözyaşı ile suladığı. İnsanın bir ideali olmalı bir saf çocuk masumluğunda geceleri üzerini örttüğü. Gözler yüreğin aynasıdır. Süzülmeli en derinden.

Devamı

Ey kardeşim! Sen de farketmişsindir ki huzur zannettiğin bazı anlarda dahi araya bir üçüncü kişi girer, seni denetler.
Aman dikkat! Değil üçüncü kişi, ikinci bile fazladır o hal için...

Hasret kokan bir ayrılık ve mahzun bakışlı bir zavallı...
Gözden düşen sadece damla olsaydı keşke... Nice değerler düştü gözden, şimdi ayak altında... Bir zamanlar o ateşin hararetini dindiren damlalar, şimdi başka yere, boş yere düşüyor. Ağlamak da en çok Yiğide yakışıyor. Çünkü o kurbiyetin verdiği bu'diyet için ağlar. Yaklaştıkça yanar, yandıkça ağlar... Onun gözyaşları, semeresi merhamet pınarları olan tohumlardır. Aciz olanı Kudret-i Sonsuz'a bağlayan rabıtadır.

'Kaderine razı ol.Gör bak strest neyim kalmaz' dedi yaşlı bir teyze.Ve dinledim soluksuzca atan nefsimi. Haykırarak razı ol, razı ol dedim.

Asılı duran her yağmur damlasına koşuyorum...
Ben böyle hayaller kurarım anne!..Okşanası,umutlanası hayaller...

Bazan ben de bie Necip Fazıl gibi veya bir Cemil Meriç gibi kelimelere ilan-ı harp edesim geliyor. Ama suç onlarda değil. Olmayan kelimelerde...
Bu yüzden ıstılahı çok severim. Çünkü bir sayfalık bir manayı bir kelimede cem edersin. O kelime ile düşünür, o kelime ile fikir ifade edersin.
Ha bir de şiiri severim... Kelimeye gelmeyen hislerini, duygularını bir dörtlüğe dökebilirsin. Çok evliya divanları misaldir mevzuya.