Dertli Sineler

Bugün benim doğum günüm. Hüzünle gelen bir yaş daha eklendi haneme ve gönül haneme.

Sebepler arasında sebepsizliği arar oldum. Bulduğumda yine yanılan ben oldum. Yoruldum hayat yolunda bu ise son durumum.

Ah Rabbim biliyorsun ya işte nasıl çaresizim, bizarım, hastayım, zordayım. Ey gönlün sevdiği yar(C.c.) bu gece ve her gece sendeyim. Meğer ki  insanlar ne kadar çift taraflıymış. Bildim Ya Rabbi bildim Senden gayrı ne varsa içimi derdi. Kimseler bilmedi Sen bildin.

Suskunluğun mührü vuruldu umut yüklü şafaklara.
Ve ben yine Seni(c.c) andım dün gece.
İçimi acıtan kul olamamanın acıtan yanı ile yani.
Geceydi karanlıktı hiç böyle zifiri olmamış, hiç böyle kuytuda kalmamıştı.
Umudunu gizlemedi yarına şimdi dedi hemen dedi ve Senin(c.c) aşk'ın dedi.
Yoktu dermanda derdi gizleyen, yoktu onu  en olmaz en onmaz anında şefkat kanadı ile bezeyen

İliklere ilmik ilmik dokunur ruhi ilahi
Ve sen beden elbisesinden yavaş yavaş çıkarsın.
Ruhuna dokunan nur ılık ılık gezinir fani bedeninde.
Artık ruh tekdir.
Secden ruhunun sayfalarını satır satır okur.
Yanlışları bir bir düzeltir.

Allah âşkına…

Kan ile, cân ile, cânân ile…

Sen ile, sevgi ile, sevda ile…

Âşk ile, hasret ile, muhabbet ile…

Abdi İpekçi... 17.05

Buram buram egzoz kokusu.

Nereye neden gittiğini, gittiği zaman fark edecek hızlı adım insanlar.

Seni anımsatmayan sevgiler neden acıydı? Hakiki sevgi “Sen” olduğun için mi? Sensiz sevgilerin, sana getirmeyen sevmelerin kıymeti olmadığı için mi? Senin dışında sevilenler tutsak ettiği için mi? “Sevgi” sensizken adamlığını kaybettiği için mi? Sevgi niye vardı, sana getiren yolları daha kolay bulmak için mi?...

Bir seni sevmem gerekirdi, yıkılmaya mahkûm dünyada. Bir sana koşmam gerekirdi hiç düşünmeden. Telaşlarıma ve sensizliği benimseten hayallerime aldırmadan. Bir senin adını yazmalıydım yüreğime, yüreğimi sahibine teslim etmeliydim hiç şüphe etmeden.

Bazen yarınlarımız gelmeden ya da gelip gelmeyeceğini bilmeden, bir telaş içine gireriz. Maalesef bu ekseriyetle maddi telaş oluyor. Acaba yarında karnım doyacak mı? Yarında bugünkü kadar kazanabilecek miyim? Bugün şuyum buyum yok, yarın mutlaka tedarik etmeliyim! Gibi endişeler sarar bizi. Oysa o kadar aciziz ki, bugünü bitirmeden, yarının telaşına düşmek belki de dünyanın geçiciliğini unutmaktan ileri geliyordur!

Dünya fani, gelip geçici, fakat bizler bunu bile bile yine de yarınların kaygısıyla yaşayıp duruyoruz. Hatta bu bazen öylesine ileri derece de oluyor ki, bir ay sonrasını, bir yıl sonrasını bazen çok uzun yıllar sonrasını bile garanti altına almaya çalışıyoruz! Yarını düşünmek güzel, fakat bunu ahiret hayatımızın yarınları için yapmalıyız. Allah, bu duyguyu yani yarınlardan endişe etme duygusunu bizlere, ahiretten endişe edelim diye vermiştir! Zira bizi yarın bekleyen, ahiret eksenli olan hayattır.

Ben İnsanları Ve Cinleri Ancak Bana Kulluk Etsinler Diye Yarattım ( zariyat 55/56 )

Benliğimizi kontrol etmemiz gerekir arada bir. Aynanın karşısına geçip, sorgulamamız gerekir, kim olduğumuzu ve kendimiz gibi olup olmadığımızı. Yaşadığımız hayatın bizlere ait olup olmadığını bilmek zorundayız. Bu hayat bir emanet, zamanı geldiğinde hayatı verene iade etmek üzere, günahlarıyla sevaplarıyla!

Son zamanlarda hayatımız bir takım şeylerin o kadar tesiri altında kalmış ki, bunlar sözlerimize, bakışlarımıza, daha vahim olanı tavırlarımıza da yansımaya başladı. Söz konusu olan şeyler, amansızca seyredilen diziler, merakla takip edilen magazin programları ve hayranlıkla baka kaldığımız "ünlülerin dünyası" diye tabir ettiğimiz hayatlar. Yani kısaca sanal hayatlar. Ayrı bir dünya gözüyle bakıyorum sihirli kutu dediğimiz televizyonda yaşananlara.

Başlığı atarken bile diken diken oldum. Aklıma geldikçe kendimden geçerim. Meğer “Allah’ın öyle velileri vardır ki, kendileri bile derecelerinin, velâyetlerinin farkında değillerdir.”  Sözü hakikatmiş. O velilerle beraber yaşamışız belki, ama farkına varamamış, gereğince istifade edememişiz belki.
Fakülte 5.sınıftayım.”O evler ki Allah onların içinde adının sabah-akşam anılmasına izin vermiştir. Orada kalanları hiçbirşey, dünya metaı, ticaret o’nu(c.c.) zikirden alıkoyamaz.”(ayetten mülhem)denen evlerde bugün anlıyorum ki hayatımın hey gidi günlerini geçirmişim. En kutlu zaman dilimlerini geçirmişim.