Dertli Sineler

Ağlamalıyız günahlarımıza ve yeni yeni günahlara dalmamak için her gün yüzlerce hatta binlerce kere tövbe etmeliyiz RABBİMİZE. Kaçmalıyız yılandan, çıyandan kaçar gibi. Hz. Ebu Bekir'ce düşünmeliyiz. Yalın ve gerçek. " Kim zerre kadar kötülük işlerse karşılığını, kim de zerre kadar iyilik işlerse karşılığını mutlaka görecektir" ayetini duyunca belinin çatırdadığını hissetmişti hani. Bu ayetin asıl muhatabı biz değimliyiz? Her gün yeni bir sabaha başlarken kaç kere düşünürüz "zerre kadar da olsa her kötülüğün hesabı sorulacak benden eyvah dikkat etmeliyim bugün" diye.

Evet, bakıyoruz her gün yüzlerce, binlerce insan göçüp gidiyor yeni mekânına. Arkasında bırakarak her şeyi, her şeyini. Umutlarını, düşlerini, alacaklarını, yaşayacaklarını. Bir an geliyor kayıveriyor ayağınız, Azrail girince kolunuza bırakmak zorunda kalıyorsunuz buraya ait olan her şeyi. Öyleyse her şey burası olmamalı. Umutların hepsi buraya bağlanmamalı, gözyaşı sadece burası için dökülmemeli, özlem sadece burada sahip olamadıklarımız için harcanmamalı. Asıl yurdu yani ahiret  yurdunu akıldan çıkarmamalıyız. Her günü kazançlı bitirmeden "tamam bugünde bitti" dememeliyiz. bir Yunus Emre olmaya çaba harcamalıyız. Çile çekilmeden vuslata erilmeyeceğinin farkındalığını taşımalıyız üstümüzde. Asıl aşkı ararken acıtmamalı dikenler elimizi, kolumuzu. O dikenlerden vuslata giden yollar yapmalıyız kendimize.

Yalnızlık ne acı bir terennüm! Ve ne soğuk! Hiç kimsenin dilemeyeceği en son dilek. Hiç kimsenin buyur edemeyeceği en son misafir! Ama herkesin yaşamaya mahkûm olduğu bir son. Bu sonu değiştirmek elimizdedir belki de, öyle ya YARADANIMIZ ne diyor "bana bir adım gelene ben on adım giderim, bana on adım gelene ben yüz adım giderim bana yürüyerek gelene ben koşarak gelirim" çok lütufkârsın ALLAH'IM. Bizi yalnızlığımızda bile yalnız bırakmayacağının müjdesini veriyorsun. RABBİMİZ bize koşarak gelirse yalnızlık namına kalır mı gam, kalır mı keder. Artık ne korku, ne hüzün. Artık yalnızlıkta arkadaş, yalnızlıkta yoldaş.

Yalnız geldiğimizi hatırdan çıkarmamalıyız ve yalnız gideceğimizi.  Öyleyse yalnızlığa hazırlanmalıyız en çok. Kimsenin kimseye fayda vermeyeceği o büyük gün gelmeden uyanmalıyız derin uykulardan. Dua dua yalvarmalıyız RABBİMİZE. Affetmesi için, yalnızlığın yokuşunda bizi yalnız bırakmaması için.